szubieniczny humor

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szubieniczny humor (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zob. wisielczy humor
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Być może skłonność do makabrycznych dowcipów, do szubienicznego humoru cechuje kulturę polskiej inteligencji w tym stuleciu, co tłumaczyłoby się przypadłościami historii w danym miejscu Europy[1].
(1.1) Z szubienicznym humorem pomyślałem sobie, że role się zmieniły, a czarny człowiek za wielowiekową poniewierkę brał teraz skromny odwet na białym[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wisielczy humor, czarny humor
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wisielczy humor
źródła:
  1. Czesław Miłosz, Abecadło Miłosza, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Arkady Fiedler, Nowa przygoda: Gwinea, 1962, Narodowy Korpus Języka Polskiego.