sztreka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sztreka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃtrɛka], AS[štreka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (Górny Śląsk) górn. poziome wyrobisko korytarzowe[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Strecke[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Stanisław Kania, Słownik argotyzmów, s. 220, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1995, ISBN 83-214-0993-8.
  2. Dorota Simonides, Śląski horror. O diabłach, skarbnikach, utopcach i innych strachach, Śląski Instytut Naukowy, Katowice 1984, s. 141.

sztreka (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tor (kolejowy)
odmiana:
przykłady:
(1.1) Zdłuż sztreczi roscą brzezany.Wzdłuż torów kolejowych rosną kozaki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Strecke
uwagi:
źródła: