sztetl

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sztetl (język polski)[edytuj]

sztetl (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. etn. małe skupisko miejskie zachowujące tradycyjną obyczajowość żydowską, przed II wojną światową główny ośrodek demograficzny Żydów aszkenazyjskich w Europie Wschodniej; zob. też sztetl w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) do czasów ostatniej wojny żydowskie dzielnice w większych miastach i małomiasteczkowe żydowskie sztetle były nieodłącznym, rzucającym się w oczy elementem krajobrazu Polski, w szczególności jej obszarów wschodnich.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sztetł, miasteczko żydowskie
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miasteczko
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jid. שטעטל (sztetl)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Poradnia językowa PWN.
  2. Zdzisław Skrok, Wielkie Rozdroże. Ćwiczenia terenowe z archeologii wyobraźni, Iskry 2008.