sztafeta

sztafeta (język polski)

sztafeta (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sport. bieg ze zmiennikami

(1.2) przen. seria jednakowych czynności wykonywanych przez kolejne osoby lub zespoły

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sztafeta	sztafety
dopełniacz	sztafety	sztafet
celownik	sztafecie	sztafetom
biernik	sztafetę	sztafety
narzędnik	sztafetą	sztafetami
miejscownik	sztafecie	sztafetach
wołacz	sztafeto	sztafety

przykłady:

(1.1) W pierwotnym znaczeniu sztafeta to drużynowa konkurencja sportowa (biegowa, pływacka, narciarska, biatlonowa lub łyżwiarska), w której człownkowie drużyny jeden po drugim przechodzą przez etapy, przekazując kolejkę poprzez włożenie w rękę pałeczki lub po prostu przez dotyk.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) bieg rozstawny

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. sztafetowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) wł. staffetta

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) relay race; (1.2) relay
• bułgarski: (1.1) щафета ż
• czeski: (1.1) štafeta ż
• duński: (1.1) stafet w; (1.2) stafet w
• esperanto: (1.1) stafeto
• fiński: (1.1) viesti
• hiszpański: (1.1) relevos m lm
• niemiecki: (1.1) Staffellauf m, Staffel ż
• norweski (bokmål): (1.1) stafett m; (1.2) stafett m
• norweski (nynorsk): (1.1) stafett m; (1.2) stafett m
• nowogrecki: (1.1) σκυταλοδρομία ż
• rosyjski: (1.1) эстафета ż
• słowacki: (1.1) štafeta ż
• szwedzki: (1.1) stafett w
• ukraiński: (1.1) естафета ż
• włoski: (1.1) staffetta ż

źródła: