szpik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szpik (język polski)[edytuj]

szpik (1.1)
wymowa:
IPA[ʃpʲik], AS[špʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biol. miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości; zob. też szpik w Wikipedii
(1.2) gw. (Kraków, Poznań i Warszawa)[1][2][2] spoż. tłuszcz
odmiana:
przykłady:
(1.1) Michał potrzebuje szpiku kostnego, ponieważ jest chory na białaczkę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dawca szpiku
synonimy:
(1.2) tuk[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. szpikowy
rzecz. szpiczak m
związki frazeologiczne:
do szpiku kościzepsuty do szpiku kości
etymologia:
niem. Speck → 'słonina, sadło'[3]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tłuszcz
źródła:
  1. 1,0 1,1 Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 247.
  2. 2,0 2,1 Kazimierz Nitsch, Odrębności słownikowe Poznania, Krakowa, Warszawy, „Język Polski” nr 8–10, s. 269.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło szpik w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.