szperacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szperacz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. ten, kto lubi szperać, zwłaszcza w bibliotekach lub archiwach[1]
(1.2) wojsk. żołnierz z patrolu stanowiącego ubezpieczenie kolumny w marszu[1]

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) ruchomy reflektor, który oświetla coraz to inne miejsca w terenie[1]; zob. też szperacz w Wikipedii
(2.2) inform. przeglądarka internetowa; zob. też przeglądarka internetowa w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
(2.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.2) szperacz sieciowy
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) poszukiwacz
(1.2) żołnierz
(2.1) reflektor
(2.2) program komputerowy
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szperactwo n
forma żeńska szperaczka ż
czas. szperać ndk., wyszperać dk.
przym. szperacki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło szperacz w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.