sznupa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sznupa (język polski)[edytuj]

sznupa (1.1) psa
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. (Poznań) buzia, pyszczek
(1.2) reg. (Poznań) twarz, gęba[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ten szczon to ma fajną sznupę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. sznupka ż
czas. sznupać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Schnuppe (gw.)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: buzia
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: twarz
źródła:
  1. 1,0 1,1 Anna Piotrowicz, Małgorzata Witaszek-Samborska, O żywotności zapożyczeń niemieckich w gwarze miejskiej Poznania, w: Gwary dziś. 7. Rocznik poświęcony dialektologii słowiańskiej, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań 2015, s. 212.