szermierz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szermierz (język polski)[edytuj]

szermierz (1.1)
szermierze (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʃɛrmʲjɛʃ], ASermʹi ̯eš], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek władający lekką białą bronią
(1.2) sport. sportowiec uprawiający szermierkę
(1.3) przen. bojownik za jakąś sprawę czy ideę
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ów paź pragnął zostać dobrym szermierzem.
(1.2) Szermierzy francuscy ulegli Włochom.
(1.3) Paweł był w liceum takim szermierzem równego traktowania uczniów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) szablista, fechmistrz, fechtmistrz
(1.3) adwokat, rzecznik, orędownik, ideolog, bojownik, zwolennik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. szermierczy, szermierski
rzecz. szermierka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. szermierka
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: