szel

szel (język polski)

szele (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw. (Górny Śląsk) karc. dzwonek, karo

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	szel	szele
dopełniacz	szela	szelów / szeli
celownik	szelowi	szelom
biernik	szel	szele
narzędnik	szelem	szelami
miejscownik	szelu	szelach
wołacz	szelu	szele

przykłady:

(1.1) W skacie szele są najmłodszym kolorem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) karo, dzwonek

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Schelle → dzwonek

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bells, diamonds
• niemiecki: (1.1) Schelle n, Karo n
• węgierski: (1.1) tök

źródła:

szel (język węgierski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) krajać, kroić, ciąć

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. szelő, szelet, szeletelés, szelvény

czas. szeletel

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: átszel • elszel • felszel • keresztülszel • leszel • megszel • szétszel • végigszel

źródła: