Przejdź do zawartości

szczuć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
przewodnik szczuje (1.1) psem
wymowa:
IPA: [ʃt͡ʃut͡ɕ], AS: [ščuć]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. poszczuć)

(1.1) pobudzać psa do ataku[1]
(1.2) podburzać kogoś przeciw czemuś[1]
odmiana:
(1.1-2) koniugacja Xa
przykłady:
(1.1) Łobuz szczuł przerażonego policjanta agresywnym psem.
(1.2) Po co szczuć obywateli przeciw lekarzom?[2]
składnia:
(1.1) szczuć + B. • szczuć + N.
(1.2) szczuć + B.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szczujnia ż, szczucie n, poszczucie n, zaszczucie n
czas. poszczuć dk., zaszczuć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *ščьvati, *ščujǫ[3][4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „szczuć” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Elżbieta Cichocka, Bajka pani rzecznik, „Gazeta Wyborcza”, 1997-04-25, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2008, ISBN 978-83-08-04191-8.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „szczuć” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.