szczebiotanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szczebiotanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌʃʧ̑ɛbʲjɔˈtãɲɛ], AS[ščebʹi ̯otãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) o ptakach: wydawanie krótkich, wysokich i delikatnych dźwięków
(1.2) o dzieciach, dziewczętach: mówienie w sposób szybki i pieszczotliwy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) świergotanie, świergolenie, świegotanie, ćwierkanie, ćwierkotanie, ciurkanie
(1.2) świergotanie, świergolenie, świegotanie, ćwierkanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szczebiot m, szczebiotka ż, szczebiotliwość
czas. szczebiotać ndk.
przym. szczebiotliwy
przysł. szczebiotliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. odczas. od: szczebiotać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: