synekura

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

synekura (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌsɨ̃nɛˈkura], AS[snekura], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dobrze płatna posada, która nie wymaga od zatrudnionego większego wysiłku
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) On nie szuka normalnej pracy, ale synekury, dzięki której sobie zarobi, ale się nie narobi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. synekuralny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. sinécure < ang. sinecure < łac. sine + cura
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: