symulakrum

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

symulakrum (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌsɨ̃muˈlakrũm], AS[smulakrũm], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) obraz (najczęściej stworzony przez kino lub telewizję) będący czystą symulacją, tworzącą własną rzeczywistość lub pozorującą istniejącą
odmiana:
przykłady:
(1.1) Człowiek doświadczający cudu konsumpcji również sporządza sobie cały zestaw przedmiotów-symulakrów, znaków zwiastujących szczęście, i czeka (rozpaczliwie, jak ująłby to pewnie jakiś moralizator) na jego pojawienie się[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. symulakr m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. simulacrumpodobieństwo”, „pozór” (lm simulacra)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jean Baudrillard: Społeczeństwo konsumpcyjne. Jego mity i struktury; tłum. Sławomir Królak, wydawnictwo Sic! Warszawa 2006.