sukmana

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sukmana (język polski)[edytuj]

mężczyzna w sukmanie (1.1)
wymowa:
IPA[sukˈmãna], AS[sukmãna], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. długie męskie okrycie wierzchnie z sukna lub wełny, dołem rozszerzane, dawniej powszechnie noszone przez chłopów[1]; zob. też sukmana w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kościuszko przedstawiany był najczęściej jako bohater spod Racławic, w sukmanie i czapce krakusce, często na galopującym koniu[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) chłopska sukmana • odświętna sukmana • sukmana z białego sukna
synonimy:
(1.1) siermięga, reg. sierak
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) kierezja
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. suknia ż
związki frazeologiczne:
bliższa koszula ciału niż sukmana
etymologia:
kontaminacja pol. sukno oraz st.pol. czekman < kipczackie čekmansukno, ubranie[3]
por. ukr. чекман i ukr. чекмінь, ros. чекмень, białor. чэкмень i białor. чакмень, węg. szokmány
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło sukmana w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Grażyna Kieniewiczowa: Pamiątki powstań narodowych w zbiorach Muzeum Historycznego m. st. Warszawy, PWN 1988 (Patriotyki: Powstanie kościuszkowskie).
  3. Hasła sukman(a) i czekman w: Stanisław Stachowski, Słownik historyczno-etymologiczny turcyzmów w języku polskim, s. 537 i 128, Kraków, Księgarnia Akademicka, 2014, ISBN 978-83-7638-407-8.