stwierdzać

stwierdzać (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. stwierdzić)

(1.1) dochodzić do wniosku

(1.2) mówić z przekonaniem

odmiana:

przykłady:

(1.2) Raport stwierdzał, że między listopadem a końcem maja „szok systemu” powtarzał się ośmiokrotnie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dowiadywać się, konstatować, przekonywać się, ustalać, uznawać

(1.2) poświadczać, potwierdzać, przekonywać, świadczyć, zapewniać, zaświadczać

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. stwierdzić, twierdzić

rzecz. stwierdzanie n, stwierdzenie n, twierdzenie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) find, verify, ascertain, write; (1.2) affirm, attest, certify
• duński: (1.1) konstatere
• hiszpański: (1.1) constatar; (1.2) confirmar
• niderlandzki: (1.1) constateren, vaststellen; (1.2) bevestigen
• rosyjski: (1.2) утверждать
• szwedzki: (1.1) konstatera, fastställa, fastslå

źródła: