stryk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stryk (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[strɨk], AS[stryk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) st.pol. brat ojca[1]

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) zob. stryczek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) A po wtóre, słuchaj: poszedł do Lichtensteina twój stryk, a potem pójdę jeszcze i ja. Nie hańba ci będzie przeprosić go za winę, boś zawiniłi nie żadnego Lichtensteina, ale posła będziesz przepraszał[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) stryj[3], stryjec[3]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 126.
  2. Henryk Sienkiewicz, Krzyżacy.
  3. 3,0 3,1 Jan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, „Język Polski” nr 1/1914, s. 4.