strug

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

strug (język polski)[edytuj]

strug (1.1)
wymowa:
IPA[struk], AS[struk], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

rzeczownik, rodzaj żeński, forma pochodna

(2.1) D.  lm  od: struga
odmiana:
(1.1)
(2.1) zob. : struga
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) hebel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  struganie n , strugaczka f , strugarka f , strużka f , wystruganie n , zastruganie n 
czas.  strugać ndk. , wystrugać dk. , zastrugać dk. 
przym.  strugowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: