strug

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

strug (język polski)[edytuj]

strug (1.1)
wymowa:
IPA[struk], AS[struk], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

rzeczownik, rodzaj żeński, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: struga
odmiana:
(1.1)
(2.1) zob. struga
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) hebel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. struganie n, strugaczka f, strugarka f, strużka f, wystruganie n, zastruganie n
czas. strugać ndk., wystrugać dk., zastrugać dk.
przym. strugowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: