stroiciel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stroiciel (język polski)[edytuj]

stroiciel (1.1)
wymowa:
IPA[strɔˈjiʨ̑ɛl], AS[stroi ̯ićel], zjawiska fonetyczne: zmięk.epenteza i ̯ 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która stroi instrumenty muzyczne
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. strój m, strojność ż
czas. przystroić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: