streben

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

streben (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃtʀeːbn̩] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) dążyć, zabiegać
(1.2) podążać, podążyć, kierować się, skierować się
odmiana:
(1.1)[1] streb|en (strebt), strebte, gestrebt (haben)
(1.2)[1] streb|en (strebt), strebte, gestrebt (sein)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Streben n, Streberei ż, Strebe ż, Streber m, Streberin ż
przym. streberisch
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: strebenanstrebenaufstrebenbestreben
źródła: