straordinario

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

straordinario (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/straordiˈnarjo/
podział przy przenoszeniu wyrazu: stra•or•di•na•rio
?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niezwykły, nietypowy
(1.2) niezwykły, zadziwiający
(1.3) niezwykły, nadzwyczajny, wyjątkowy
(1.4) nadzwyczajny, specjalny
odmiana:
(1.1-4) lp straordinario m, straordinaria ż; lm straordinari m, straordinarie ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) avvenimenti straordinariniezwykłe wydarzenia
(1.2) notizie straordinarieniezwykłe wiadomości
(1.3) un talento straordinarioniezwykły talent
(1.4) treni straordinaripociągi specjalneedizione straordinariawydanie nadzwyczajne
synonimy:
(1.1) anomalo, atipico, inconsueto, insolito
(1.2) eccezionale, incredibile, meraviglioso, mirabolante, monstre, sbalorditivo, sensazionale, sorprendente, strepitoso, stupefacente
(1.3) eccellente, eccezionale, fantastico, favoloso, fenomenale, formidabile, fuori del comune, grandioso, impareggiabile, impressionante, ineguagliabile, magnifico, meraviglioso, mitico, mostruoso, omerico, pazzesco, prodigioso, spettacolare, splendido, strepitoso, stupendo, unico
(1.4) speciale
antonimy:
(1.1) abituale, comune, consueto, normale, ordinario
(1.2) normale, ordinario, usuale
(1.3) comune, normale, ordinario, qualunque
(1.4) abituale, consueto, normale, ordinario
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. straordinarietà ż, straordinariato m
przysł. straordinariamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. extraordinarius < łac. extra + ordo, -dinis
uwagi:
źródła: