straordinario

straordinario (język włoski)

wymowa:

IPA: /straordiˈnarjo/

podział przy przenoszeniu wyrazu: stra•or•di•na•rio

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niezwykły, nietypowy

(1.2) niezwykły, zadziwiający

(1.3) niezwykły, nadzwyczajny, wyjątkowy

(1.4) nadzwyczajny, specjalny

odmiana:

(1.1-4) lp straordinario m, straordinaria ż; lm straordinari m, straordinarie ż

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) avvenimenti straordinari → niezwykłe wydarzenia

(1.2) notizie straordinarie → niezwykłe wiadomości

(1.3) un talento straordinario → niezwykły talent

(1.4) treni straordinari → pociągi specjalne • edizione straordinaria → wydanie nadzwyczajne

synonimy:

(1.1) anomalo, atipico, inconsueto, insolito

(1.2) eccezionale, incredibile, meraviglioso, mirabolante, monstre, sbalorditivo, sensazionale, sorprendente, strepitoso, stupefacente

(1.3) eccellente, eccezionale, fantastico, favoloso, fenomenale, formidabile, fuori del comune, grandioso, impareggiabile, impressionante, ineguagliabile, magnifico, meraviglioso, mitico, mostruoso, omerico, pazzesco, prodigioso, spettacolare, splendido, strepitoso, stupendo, unico

(1.4) speciale

antonimy:

(1.1) abituale, comune, consueto, normale, ordinario

(1.2) normale, ordinario, usuale

(1.3) comune, normale, ordinario, qualunque

(1.4) abituale, consueto, normale, ordinario

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. straordinarietà ż, straordinariato m

przysł. straordinariamente

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. extraordinarius < łac. extra + ordo, -dinis

uwagi:

źródła: