stragan

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stragan (język polski)[edytuj]

stragan (1.1)
stragan (1.1)
wymowa:
IPA[ˈstraɡãn], AS[stragãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hand. prowizoryczne lub przenośne miejsce handlu, np. na targowisku
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na straganie w dzień targowy / Takie słyszy się rozmowy: / Może pan się o mnie oprze, / Pan tak więdnie, panie koprze.[1]
(1.1) Rysiu bez ceregieli szurnął sobie jabłko ze straganu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) stragan ze starzyznązwinąć stragan
synonimy:
(1.1) kram
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. straganiarz mos, straganiarka ż
zdrobn. straganik mrz
przym. straganiarski, straganny, straganowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Schragen
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Brzechwa, Na straganie