stopnieć

stopnieć (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. topnieć)

(1.1) zmienić się w ciecz pod wpływem ciepła

(1.2) ulec zniknięciu lub znacznie się zmniejszyć

(1.3) przen. ulec emocjom i stać się rozczulonym, łagodniejszym

odmiana:

przykłady:

(1.1) Wosk w świecy powoli stopniał.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) roztopić się, stopić się

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. stopnienie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• czeski: (1.1) roztát, roztéct se; (1.2) zmizet, rozplynout se; (1.3) rozplynout se, změknout
• słowacki: (1.1) roztiecť sa, roztopiť sa; (1.2) zmiznúť, rozplynúť sa; (1.3) rozplynúť sa, zmäknúť
• ukraiński: (1.1) розтанути (roztanuty); (1.2) зникнути (znyknuty), розтанути (roztanuty); (1.3) розтанути (roztanuty), розчулитися (rozčulytysja)

źródła: