stolik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stolik (język polski)[edytuj]

stolik (1.2)
stoliki (1.3)
ręka i stolik (1.4)
wymowa:
IPA[ˈstɔlʲik], AS[stolʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: stół
(1.2) mały stół
(1.3) stół z siedzeniami przygotowany dla klientów w restauracji, barze
(1.4) karc. w brydżu: karty partnera rozgrywającego, rozłożone na stole i widoczne dla wszystkich
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.2) Po kątach porozrzucane książki, na kulawym stoliku rękopisy, w oknie kamasz podarty zamiast kwiatka, albo trupia czaszka z nasuniętą na bakier czapką akademicką.[1]
(1.3) Zamówiłem stolik dla trzech osób na sobotę.
składnia:
kolokacje:
(1.4) wyjść / wychodzić ze stolika
synonimy:
(1.1) stoliczek
antonimy:
(1.4) ręka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. stół m, stoliczek m, stołowy m, stołowanie n, stołówka ż
czas. stołować ndk., stołować się
przym. stołowy, stolikowy, stołówkowy
związki frazeologiczne:
rycerz zielonego stolikaze stolika gra pomyka
etymologia:
(1.1) pol. stół + -ik
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: stół
źródła: