stim

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stim (język szwedzki)[edytuj]

stim (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zool. ławica ryb
(1.2) gromada ludzi lub przedmiotów, nagromadzenie, zbiorowisko, skupisko
(1.3) wrzawa, rozgwar, zgiełk, hałas
odmiana:
(1.1-2) ett stim, stimmet, stim, stimmen
(1.3) ett stim, stimmet, blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fiskstim
(1.2) hop, flock, skara, anhopning, vimmel, myller
(1.3) sorl, stoj, glam, oväsen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. stimma
przym. stimmig
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe fiskstim, fittstim
etymologia:
uwagi:
zobacz też: flockhjordkoppelstimsvärm (stada zwierząt)
źródła: