sterburta

sterburta (język polski)

sterburta (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. prawa burta statku patrząc z rufy na dziób

odmiana:

przykłady:

(1.1) Następ­nie sygnał szedł na sterburtę i bakburtę, a tam pracę podej­mo­wały siłowniki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) bakburta

hiperonimy:

(1.1) burta

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. Steuerbord

uwagi:

(1.1) por. bakburta • dziób • rufa

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) starboard
• baskijski: (1.1) istribor
• czeski: (1.1) pravobok m
• duński: (1.1) styrbord
• esperanto: (1.1) tribordo, verda flanko
• hiszpański: (1.1) estribor m
• niemiecki: (1.1) Steuerbord ż
• nowogrecki: (1.1) δεξιά ż (πλευρά του σκάφους)

źródła: