staroperski

staroperski (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌstarɔˈpɛrsʲci], AS: [staropersʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) używany, powstały, dziejący się w dawnej Persji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Persji

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	staroperski		staroperska	staroperskie	staroperscy	staroperskie
dopełniacz	staroperskiego		staroperskiej	staroperskiego	staroperskich
celownik	staroperskiemu		staroperskiej	staroperskiemu	staroperskim
biernik	staroperskiego	staroperski	staroperską	staroperskie	staroperskich	staroperskie
narzędnik	staroperskim		staroperską	staroperskim	staroperskimi
miejscownik	staroperskim		staroperskiej	staroperskim	staroperskich
wołacz	staroperski		staroperska	staroperskie	staroperscy	staroperskie

przykłady:

(1.1) Odnowił także staroperską tradycję używania tytułu „król królów”.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• rosyjski: (1.1) древнеперсидский
• szwedzki: (1.1) fornpersisk

źródła: