stans

stans (język łaciński)

wymowa:

łac.klas. IPA: [ˈstãːs]; łac.kośc. [ˈst̪ans]

podział przy przenoszeniu wyrazu: stāns

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) stojący

odmiana:

(1.1) st|āns, ~antis (deklinacja III, paradygmat II samogłoskowy) (deklinacja III)

 

przypadek	liczba pojedyncza		liczba mnoga
	m/ż	n	m/ż	n
mianownik	stāns		stantēs	stantia
dopełniacz	stantis		stantium
celownik	stantī		stantibus
biernik	stantem	stāns	stantēs	stantia
ablatyw	stantī		stantibus
wołacz	stāns		stantēs	stantia

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: