stan nadzwyczajny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stan nadzwyczajny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męski

(1.1) praw. szczególny reżim prawny, który służy odwróceniu lub umniejszeniu skutków szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne niewystarczające; zob. też stan nadzwyczajny w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Podjęcie decyzji o wprowadzeniu stanu nadzwyczajnego uzasadniają dwie przesłanki spełnione łącznie, tj. zaistnienie sytuacji szczególnego zagrożenia, które powoduje destabilizację państwa, przy czym dla usunięcia owego zagrożenia zwykłe środki konstytucyjne nie  wystarczające[1].
(1.1) W sytuacjach szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne niewystarczające, może zostać wprowadzony odpowiedni stan nadzwyczajny: stan wojenny, stan wyjątkowy lub stan klęski żywiołowej[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. red. Barbara Jaworska-Dębska, Małgorzata Stahl, Zofia Duniewska, Prawo administracyjne materialne: Pojęcia, instytucje, zasady, str. 722.
  2. Konstytucja Rzeczypopolitej Polskiej, art. 228.