stabulacja
stabulacja (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zootechn. dokarmianie w oborze bydła zielonką podczas całego lata[1]
- (1.2) zootechn. całoroczne przebywanie bydła w oborze[1]
- odmiana:
- (1.1-2) blm[2],
przypadek liczba pojedyncza mianownik stabulacja dopełniacz stabulacji celownik stabulacji biernik stabulację narzędnik stabulacją miejscownik stabulacji wołacz stabulacjo
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. stabulatio → trzymanie zwierząt (np. w stajni lub oborze)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2
Hasło „stabulacja” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „stabulacja” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
