srokaty

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

srokaty (język polski)[edytuj]

srokaty (1.1) koń
wymowa:
IPA[srɔˈkatɨ], AS[srokaty]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) w czarno-białe łaty, cętki (głównie o maści konia)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Był on, nie licząc gruntu, chałupy i paru krów, właścicielem srokatego konia i żony Magdy.[1]
(1.1) (…) kole niezgorszej krowiny, którą chłop trzymał krótko na postronku, kręcił się z rykiem tęgi, srokaty byk (…)[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daw. strokaty, reg. śl. strokaty
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sroka ż, sroczka ż, srokacz m, srokacizna ż, srokosz mzw
przym. sroczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. sroka – ze względu na zbliżoną kolorystykę (Etymologia, czyli o pochodzeniu nazw maści)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. H. Sienkiewicz: Bartek Zwycięzca
  2. W. Reymont: Chłopi