Przejdź do zawartości

sprośnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

sprośnik (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. osoba zachowująca się sprośnie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Czasami można się czegoś nauczyć od starych sprośników[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska sprośnica ż
przym. sprośny
przysł. sprośnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. cosmogra namiętności, „Cosmopolitan nr 08”, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.