spowiedź

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

spowiedź (język polski)[edytuj]

spowiedź (1.1)
wymowa:
IPA[ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑], AS[spovʹi ̯ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.podw. art.i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia
(1.2) przen. szczere wyznanie, ujawnienie komuś osobistych tajemnic
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Katolicy mają obowiązek przystąpienia do spowiedzi przynajmniej raz do roku[1].
składnia:
(1.1) spowiedź + D.
kolokacje:
(1.1) comiesięczna / częsta / szczera spowiedź • spowiedź generalna / indywidualna / pierwsza / pierwszopiątkowa / przedświąteczna / święta / uszna wielkanocna / zbiorowa • spowiedź dorosłych / dzieci • spowiedź z całego życiaforma / formuła / praktyka / praktykowanie / sakrament / tajemnica spowiedzi • kolejka do spowiedzi • słuchać / wysłuchać / wysłuchiwać spowiedzi • odbyć / odbywać / zacząć spowiedź • chodzić / iść / pójść do spowiedzi • poprosić o spowiedź
synonimy:
(1.1) reg. śl. spowiydź, reg. śl. suchanie
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) sakrament
(1.2) wyznanie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spowiednik mos, spowiedniczka ż, spowiednica ż, spowiadanie n
czas. spowiadać ndk., wyspowiadać dk.
przym. spowiedniczy
związki frazeologiczne:
jak na spowiedziksiądz o spowiedzi, baba o pieniądzach
etymologia:
pol. *spowiedzieć < pol. powiedzieć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: