spieniacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

spieniacz (język polski)[edytuj]

spieniacz (1.1)
wymowa:
IPA[ˈspʲjɛ̇̃ɲaʧ̑], AS[spʹi ̯ė̃ńač], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. kulin. urządzenie służące do robienia piany, np. z mleka lub kawy
(1.2) chem. substancja, która dodana do płynu wytwarza pianę
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) spieniacz ręczny / stacjonarny • spieniacz do mleka / kawy / parafiny / …
synonimy:
(1.1) spieniarka
(1.2) środek pianotwórczy
antonimy:
(1.2) przeciwspieniacz
hiperonimy:
(1.1) urządzenie
(1.2) substancja
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spienianie n, piana ż, pianka, spienienie n, spieniarka ż
czas. spieniać ndk., spienić dk.
przym. pianowy, pienisty, piankowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) pol. spieniać + -acz
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: