sortir

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sortir (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA/sɔʁ.tiʁ/ wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) wychodzić, wyjść
(1.2) wydobywać się, występować

czasownik przechodni

(2.1) wyprowadzać, wydostawać, wyciągać
odmiana:
przykłady:
składnia:
(1) czasy złożone tworzy z czasownikiem posiłkowym être
(2) czasy złożone tworzy z czasownikiem posiłkowym avoir
kolokacje:
synonimy:
(1.1) partir
antonimy:
(1.1) entrer
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sortie ż
związki frazeologiczne:
sortir des bornes
etymologia:
uwagi:
źródła:

sortir (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) wychodzić
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

sortir (język kataloński)[edytuj]

wymowa:
or. IPA[surˈti]
n-occ. IPA[sorˈti]
val. IPA[soɾˈtiɾ]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) wyruszyć
(1.2) odjechać, odjeżdżać
(1.3) wyłonić się
(1.4) wschodzić (o słońcu)
(1.5) polecieć
(1.6) wyczołgać się
(1.7) pot. chodzić (być w związku)
(1.8) wylogować się
odmiana:
(1) koniugacja collir
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sortida ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: