sors

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sors (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ślepo, na oślep[1]
odmiana:
(1.1) sors, sortis (deklinacja III, paradygmat III mieszany)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło sors w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, s. 635, Poznań - Warszawa - Lublin, Księgarnia św. Wojciecha, 1958.

sors (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) los, dola
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) balsorssorshúzássorsjátéksorsjegy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sorsolás
czas. sorsol
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: