Przejdź do zawartości

smukleć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

smukleć (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wysmukleć)

(1.1) książk. stawać się smukłym lub smuklejszym[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Z błyszczącego wilgocią i mieniącego się różnobarwnym żwirem spągu wyrastały białe i różowe stalagmity, krępe i przysadziste u podstawy, smuklejące ku górze[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) szczupleć, chudnąć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. smukły
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  2. Andrzej Sapkowski, Wieża Jaskółki, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.