smaga
smaga (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) gw. (Międzyrzec Podlaski, Turów, Drohiczyn, Tykocin, Lubelszczyzna wschodnia, Lubelszczyzna zachodnia i Litwa) suchość w ustach spowodowana pragnieniem lub chorobą[1][2][3][4]
- (1.2) gw. (Janki Młode) niesmak w ustach[5]
czasownik, forma fleksyjna
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „smaga” w: Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, oprac. Jan Łoś, t. V: R, S, Ś, T, Nakładem Akademii Umiejętności, Kraków 1907, s. 174. - 1 2 Hasło „smaga” w: Hieronim Łopaciński, Przyczynki do Słownika języka polskiego, cz. II, odbitka z tomu V „Prac Filologicznych”, Warszawa: Druk Józefa Jeżyńskiego, 1900, s. 204.
- ↑ Witold Pracki, O mowie wsi Turowa, „Prace Filologiczne” (6), Warszawa 1907, s. 76.
- ↑ Hasło „smaga” w: Zygmunt Gloger, Słownik gwary ludowej w okręgu tykocińskim, 1894, s. 82.
- ↑ Hasło „smaga” w: Renata Kucharzyk, Anna Niezabitowska, Jerzy Reichan, Maria Tokarz, Wiktoria Wójcicka, Jadwiga Wronicz, Mały słownik gwar polskich, Lexis, Kraków 2010, ISBN 978-83-89425-63-8, s. 259.
