skopiec

skopiec (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. rel. członek radykalnej sekty prawosławnej powstałej w osiemnastowiecznej Rosji, praktykującej kastrację i mastektomię; zob. też skopcy w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	skopiec	skopcy
dopełniacz	skopca	skopców
celownik	skopcowi	skopcom
biernik	skopca	skopców
narzędnik	skopcem	skopcami
miejscownik	skopcu	skopcach
wołacz	skopcu	skopcy
depr. M. i W. lm: (te) skopce

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• czeski: (1.1) skopec m
• rosyjski: (1.1) скопе́ц m

źródła: