skalnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

skalnik (język polski)[edytuj]

skalnik (2.1)
skalnik (2.2)
skalnik (2.3)
wymowa:
IPA[ˈskalʲɲik], AS[skalʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik kopalni odkrywkowej zatrudniony przy wyrobie kamienia budowlanego[1]

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ornit. ptak z rodziny pokrzewkowatych
(2.2) icht. ryba z rodziny wargaczowatych
(2.3) icht. ryba z rodziny moronowatych
odmiana:
(1.1)
(2.1-3)
przykłady:
(1.1) Jej wuj miał kopalnię odkrywkową, zatrudniając na stałe do trzydziestu skalników.
(2.1) Wysoko na ścianie gniazdują skalniki.
(2.2) W akwariach w Japonii trzymają skalniki.
składnia:
kolokacje:
(2.2) wargacz skalik
(2.3) skalnik białyskalnik prążkowany
synonimy:
(2.2) skalik
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) robotnik
(2.1) ptak
(2.2) ryba
(2.3) ryba
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skała ż, skałka ż, skalniak m, skalik mzw
przym. skalny, skalisty
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. skała + -nik
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
(2.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
(2.2) zobacz też: Indeks:Polski - Ryby
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło skalnik w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.