sirota

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sirota (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) st.pol. lub gw. sierota
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sierota m/ż
zdrobn. sirotka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *sirota
źródłosłów dla pol. sierota
zob. tamże
uwagi:
Wariant ów, choć uzasadniony etymologicznie, jest obecnie uznawany za niepoprawny w polszczyźnie ogólnej[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło sierota w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, s. 685, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.

sirota (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sierota
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sirotinec m
przym. sirotský
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *sirota
zob. sierota
uwagi:
źródła:

sirota (język słoweński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sierota[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *sirota
zob. sierota
uwagi:
źródła: