singularis

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

singularis (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pojedynczy
(1.2) szczególny, wyjątkowy[1]
(1.3) osobisty[1]

rzeczownik

(2.1) gram. liczba pojedyncza
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) pluralis
(2.1) pluralis
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło singularis w: Jerzy Mańkowski, Praktyczny słownik łacińsko-polski, s. 350, Warszawa, Prószyński i S-ka, 2008, ISBN 9788374698696.