sfora

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

sfora (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈsfɔra], AS[sfora]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) duże stado psowatych (psów, wilków)
(1.2) łow. para psów gończych prowadzonych razem na polowanie
(1.3) daw. łow. rzemień lub sznur na którym prowadzono psy gończe
(1.4) pogard. pejor. zgraja ludzi
(1.5) st.pol. zgoda
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.4) W tajemnicy, z okolicy, schodzą się sfory zmor[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) smycz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wysforowanie n, wysforowywanie n, sforowanie n, sforność f, niesforność f
czas. wysforować dk., wysforowywać ndk., sforować ndk.
przym. sforny, niesforny
przysł. sfornie, niesfornie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. wataha
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2. W. Waglewski, Sfora zmor