semmē

semmē (język staropruski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ziemia

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

prabałtosł. *źémē < praindoeur. *dʰéǵʰōm

uwagi:

źródła: