selv

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

selv (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

zaimek

(1.1) się, sobie
(1.2) sam, samodzielnie

partykuła

(2.1) nawet

rzeczownik, rodzaj nijaki

(3.1) jestestwo, ego, własne ja
odmiana:
(1) nieodm.
(2) nieodm.
(3) et selv, selvet, blm
przykłady:
(1.1) Den, der elsker sin næste, elsker sig selv.Ten, kto kocha swojego bliźniego, kocha siebie.
(1.2) Vent, jeg kan selv!Czekaj, sam potrafię!
(2.1) Selv dronningen programmet.Nawet królowa obejrzała ten program.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
den, der graver en grav for andre, falder tit selv i denselv takselv om
etymologia:
uwagi:
źródła:

selv (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

zaimek

(1.1) sam
odmiana:
(1.1) selv, selv, selve
przykłady:
(1.1) Kan du ikke gjøre det selv?Nie możesz sam tego zrobić?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sjøl
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: