selenografia
selenografia (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌsɛlɛ̃nɔˈɡrafʲja], AS: [selẽnografʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• i → j
- podział przy przenoszeniu wyrazu: seleno•grafia[1]
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) astr. dział astronomii, nauka zajmująca się opisem powierzchni Księżyca; zob. też selenografia w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik selenografia selenografie dopełniacz selenografii selenografii / przest. selenografij[2][3] celownik selenografii selenografiom biernik selenografię selenografie narzędnik selenografią selenografiami miejscownik selenografii selenografiach wołacz selenografio selenografie
- przykłady:
- (1.1) Jan Heweliusz, gdański astronom, uchodzi za twórcę nowożytnej selenografii.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) nowożytna selenografia • specjalista w zakresie selenografii • zajmować się selenografią
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) astronomia
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. selenograf m, selenografka ż
- przym. selenograficzny
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[2]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[6], Uniwersalny słownik języka polskiego[4]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
- (1.1) zobacz też: selenodezja • selenofizyka • selenologia • selenonautyka • Indeks:Polski - Astronomia • Indeks:Polski - Indeks terminów astronomicznych
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) selenography
- bułgarski: (1.1) селенография ż
- czeski: (1.1) selenografie ż
- francuski: (1.1) sélénographie ż
- hiszpański: (1.1) selenografía ż
- niemiecki: (1.1) Selenografie ż
- nowogrecki: (1.1) σεληνογραφία ż
- portugalski: (1.1) selenografia ż
- rosyjski: (1.1) селеногра́фия ż
- słowacki: (1.1) selenografia ż
- włoski: (1.1) selenografia ż
- źródła:
- ↑
Hasło „selenografia” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 Hasło „selenografia” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
- ↑ Hasło „Pisownia -ji, -i lub -ii w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku rzeczowników żeńskich zakończonych na -ja lub -ia” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- 1 2
Hasło „selenografia” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
- ↑ Hasło „selenografia” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
- ↑ Hasło „selenografia” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
selenografia (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) astr. selenografia
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) astronómia
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. selenograf m, selenografka ż
- przym. selenografický
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Astronomia
- źródła:
selenografia (język włoski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: /se.le.no.gra.'fi.a/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) astr. selenografia
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. selenografo m, selenografa ż
- przym. selenografico
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Astronomia • Indeks:Włoski - Indeks terminów astronomicznych
- źródła: