seier

seier (język norweski (bokmål))

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zwycięstwo

odmiana:

(1.1) en seier, seieren, seiere, seierne lub en seier, seieren, seire(r), seirene

przykłady:

(1.1) Spillerne fra Brasil kastet seg om halsen på hverandre, jublet og gråt, og takket Vår herre for 2-0 seieren over Tyskland. → Piłkarze brazylijscy rzucali się sobie na szyję, wiwatowali i płakali, dziękując Panu za zwycięstwo 2:0 nad Niemcami.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: