schweifen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

schweifen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃvaɪ̯fn̩] IPA[ˈʃvaɪ̯ftə] IPA[ɡəˈʃvaɪ̯ft]
?/i
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) wodzić, krążyć, wędrować, błąkać
(1.2) techn. zaokrąglać, zaokrąglić, wyginać, wygiąć
odmiana:
(1.1)[1] schweif|en (schweift), schweifte, geschweift (sein)
(1.2)[1] schweif|en (schweift), schweifte, geschweift (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) durch die Stadt/den Wald schweifen • seinen/den Blick schweifen lassenseine/die Gedanken schweifen lassenin die Ferne schweifen
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Schweifen n, Schweif m, Schweifung ż
czas. schwofen
przym. geschweift
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: schweifenabschweifenausschweifenumherschweifenumschweifen
źródła: