sanskrycki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sanskrycki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[sãw̃sˈkrɨʦ̑ʲci], AS[sãũ̯skrycʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.samogł.+n/m+szczelin.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z sanskrytem, dotyczący sanskrytu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Język sanskrycki jest najbogatszy ze wszystkich. Kiedy w językach nowożytnych często na kilka wyobrażeń służy jeden wyraz, w sanskrycie wszystkie odcienie i nagięcia każdego wyobrażenia mają osobne wyrazy. Ztąd też wedle uczonych, języki nasze niejako mozaiką z czerepków rozruszonej mowy indyjskiej[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) sanskrycki rękopis
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sanskryt m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Adam Mickiewicz, Rok trzeci, 1842-1843, s. 119