samodzierżca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

samodzierżca (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌsãmɔˈʥ̑ɛrʃʦ̑a], AS[sãmoʒ́eršca], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) władca absolutny[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) samowładca, daw. samodzierż, daw. rzad. samodzierca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. samodzierżawie, samodzierca, samodzierstwo, samodzierż, samodzierżczość, samodzierżstwo
przym. samodzierczy, samodzierżczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros. samodierżec[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło samodzierżca w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło samodzierżca w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.