samodzielność

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

samodzielność (język polski)[edit]

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niezależność, uniezależnienie
(1.2) rzad. cecha tego co zostało samodzielnie wykonane
inflection:
(1.1-2) blm,
examples:
(1.1) Stawiamy na samodzielność naszych wychowanków.
(1.1) Obecnie 95 % gepardów grzywiastych ginie nie osiągnąwszy samodzielności.
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
(1.1) niesamodzielność
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
przym. samodzielny
czas. samodzielnieć ndk.
przysł. samodzielnie, samodzielniej, niesamodzielnie
zaim. sam
rzecz. sam mrz, samosia ż
idioms:
etymology:
pol. samodzielny + -ość
notes:
translations:
sources: